Over het boek

Het ontstaan van ‘Het land van Soekmekaar’

Hoe mijn boek over het Zuid-Afrikaanse dorp Soekmekaar ontstond, lees je hieronder. Met daaronder de flaptekst. Lees vooral ook de recensies. En bestel het boek bij je plaatselijke boekwinkel, of hier. Want een goed cadeau voor die neef of buurvrouw die op reis  gaat naar Zuid-Afrika, is altijd welkom.
Marnix de Bruyne

Op een prikbord in het politiebureau van het dorp Soekmekaar, dat ik in 1994 voor het eerst bezocht, hing een keurig getypt historisch overzichtje. In 1980, las ik, had er een ‘terroristiese’ aanval plaats, de ergste aanval van die aard ‘op ’n polisie stasie in
die
republiek van Suid-Afrika’, ook al vielen er geen doden.
Als je later ontdekt dat drie daders zijn gepakt en ter dood zijn veroordeeld, en dat voor hun gratie nog is gedemonstreerd in Nederland, waarna ze levenslang kregen, vermoed je dat er meer te vertellen is over dit, op het oog, dertien-in-een-dozijn-dorpie. Wanneer je twee van de inmiddels vrijgelaten daders opspoort, en ze willen met je mee terug naar de ‘plaats delict’, waar ze nooit meer zijn geweest, verwacht je dat het boek in je hoofd over dit dorp substantie krijgt. Als je met hen een zwarte agent ontmoet die destijds voor hun kogels moest wegduiken, weet je het zeker.
Uiteindelijk vullen mijn ervaringen met de ‘terroristen’ van toen – en helden van nu – slechts 3 van de 25 hoofdstukken over dit dorp. Maar ze passen er perfect in: hun aanval was een protest tegen de verdrijving van zwarten van hun land. Zoals de hele geschiedenis van Soekmekaar – en mijn boek – is doordesemd van het gevecht om grond. Die strijd zet zich tot op vandaag voort, nu zwarte gemeenschappen hun land terugclaimen en terugkrijgen, terwijl blanke boeren één voor één het dorp verlaten, met alle gevolgen van dien.
Dankzij mijn herhaalde bezoeken aan Soekmekaar, waar warme townshipbewoners en gastvrije blanke boeren me aan de hand meevoeren, heb ik de landhervorming in Zuid-Afrika in beelden kunnen vangen. Veel wordt er niet over geschreven, omdat dit taaie, tergend traag verlopende proces zich niet gemakkelijk in 700 smakelijke woorden laat vertellen. Maar wel in een  boek.
(Gepubliceerd in weekblad Villamedia, in de rubriek ‘De schepping van…’)

Monica Mohale, burgemeester van de gemeente waarin Soekmekaar ligt.

Flaptekst ‘Het land van Soekmekaar’

In de dunbevolkte provincie Limpopo ligt Soekmekaar. Zes onverharde wegen, een
benzinestation, een paar winkeltjes. Ooit een bastion van conservatieve blanke boeren met alle macht én grond. Tot in 1994 Nelson Mandela aan de macht komt en alles verandert voor de inwoners van het plattelandsdorpje. In Soekmekaar voltrekt zich een stille revolutie, met ingrijpende gevolgen voor het leven van onderwijzers Odie Coetsee, de werkloze Zacharia uit het nabijgelegen township en taxichauffeur Frans Ratsaka, die namens zijn stam grote stukken land opeist.
Marnix de Bruyne beschrijft met oog voor detail hoe de Afrikaanse geschiedenis op micro-niveau zichtbaar wordt in een kleine gemeenschap, die – soms enthousiast, soms tegenstribbelend – wordt meegezogen in de wervelstroom van het moderne Zuid-Afrika.




Advertenties