Recensies

Recensies van Het Land van Soekmekaar

‘Het land van Soekmekaar is een geslaagd journalistiek portret van het nieuwe Zuid-Afrika. Het leest als een gevoelige, meeslepende roman die je niet kunt wegleggen.’ ‘Ons oordeel: meeslepend en spannend’
*** (3 van de max. 4 sterren)
De Standaard, 11 juni 2010.

‘Een feest om te lezen.’
‘De Bruyne beschrijft de inwoners van Soekmekaar met de frisse blik van een buitenstaander. Hij tekent de verhalen van de inwoners op met compassie en slaagt er op die manier in om duidelijk te maken dat niet alles zo zwart wit is als je als krantenlezer wel eens denkt.’
Wordt Vervolgd (maandblad Amnesty International) juni 2010

‘De Bruyne beschrijft de lotgevallen van de dorpelingen met evenveel gevoel voor humor als voor drama.’
HP / De Tijd, 11 juni 2010

‘Ook in Soekmekaar is er geweld, criminaliteit en aarzelende verzoening (fraai beschreven in de ontmoeting tussen twee ANC-militanten en de politieman die zij zo’n 30 jaar geleden onder vuur namen). Maar in Het land van Soekmekaar wonen vooral boeren en de beschrijving van de landhervormingen, van de overdracht van ‘blanke’ boerderijen aan zwarten, geeft een meerwaarde aan deze aanrader.’
De Morgen, 16 juni 2010

‘Het Land van Soekmekaar getuigt van een onderzoekende en kritische geest met respect voor de uiteenlopende posities van de verschillende bevolkingsgroepen: zelfs van de Nederduits gereformeerde boeren die het land rondom Soekmekaar bewerken, schetst De Bruyne geen karikatuur, maar een evenwichtig beeld.’
‘Hoe groot de sociale gevolgen van de apartheid nog altijd zijn, blijkt uit elke pagina van dit voorbeeldige boek.’
Nederlands Dagblad, 25 juni 2010

‘(Zuid-Afrika is) een land dat nog steeds met zichzelf worstelt, een land waar angst voor de ander en misdaad nog altijd alomtegenwoordig zijn. Nergens komt dat worstelen met zichzelf zo duidelijk naar voren als in Het land van Soekmekaar.’
‘Het gaat in Soekmekaar niet zozeer om de verhouding tussen blank en zwart of om de vraag hoe die beter en gelijkwaardiger kan worden. Alles draait er om de grond. Aan wie behoort het land waarop het dorp gebouwd is toe? Komt het de blanken toe die Soekmekaar hebben gesticht, of de zwarten die het nu beginnen op te eisen? De landkwestie staat ook centraal in het relaas van De Bruyne. Wat maakt iemand tot eigenaar van de grond? Het feit dat je voorouders er zijn overleden en begraven? Of de aankoop van de grond? De boeren uit Soekmekaar zijn bang dat Zuid-Afrika een tweede Zimbabwe zal worden. De zwarten wachten met smart op het moment dat ze zich het land van hun voorouders kunnen toe-eigenen. De Bruyne schrijft pakkend over dit fundamentele conflict, dat de dilemma’s waarmee Zuid-Afrika vandaag de dag kampt pijnlijk helder maakt.’
‘****’ (vier van de max.5 sterren)
Vamba Sherif. Liberiaanse  schrijver van Het land van de vaders (1999), Het koninkrijk van Sebah (2003) en Zwijgplicht (2006),
de Volkskrant 5 juni 2010.

‘Het is natuurlijk non-fictie, maar het leest als een roman.’
Paul van Liempt, tijdens interview met de Marnix de Bruyne op Business News Radio, 18 juni 2010

Het Land van Soekmekaar is ‘een genuanceerd portret van een beladen plek’. Anekdotes in het boek zijn ‘een beetje pijnlijk maar ook geestig’ wat ‘typerend’ is   ‘voor de blik waarmee De Bruyne naar Zuid- Afrika kijkt’.
‘Wie verder wil komen dan het beeld van (…) dode blanke boeren en zogenaamde Zimbabwaanse toestanden, doet er goed aan Het land van Soekmekaar te lezen.’
‘****’ (4 van de max. 5 sterren)
Toef Jaeger in NRC Next, 20 september 2010

‘Het lezen van het boek van Marnix de Bruyne lijdt tot een aan verslaving grenzende nieuwsgierigheid. Je wilt alles weten over de oorlogen, de opstanden, het onmenselijke apartheidsregime en al de andere zaken die hebben geleid tot de huidige, nog steeds niet ideale, toestand in Zuid Afrika.’
‘Op een gedegen wijze doet de schrijver verslag van het leven op het platteland van Limpolo, tamelijk afgelegen en geïsoleerd ten opzichte van de grote steden Johannesburg en Kaapstad. Zijn grote verdienste is dat hij gesprekken voert met inwoners van allerlei pluimage zonder duidelijk partij te kiezen en zonder een oordeel uit te spreken.’
L. Lasschuijt op literairnederland.nl

Marnix de Bruijne ‘legt in het boek goed de venijnige details vast van het Apartheid-systeem, zonder daarbij een oordeel te vellen.’
Michel Vink op de website Afrika Nieuws.

Welke boeken gaan er dit jaar mee in de koffer of rugzak? Wat willen we lezen op strand of terras? Om de gedachten te helpen bepalen, heeft HP/De Tijd weer de beste lectuur voor u uitgezocht in onze jaarlijkse Zomerboekentophonderd.

door Hans Hoenjet

Historie
1 Anton van Hooff – Nero & Seneca
2 Jonathan Philips – In naam van God
3 Minka Nijhuis – Birma, land van geheimen
4 David van Reybrouck – Congo, een geschiedenis
5 Dominic Lieven – Rusland tegen Napoleon
6 Luc Panhuysen – Rampjaar 1672
7 Miranda Carter – De ondergang van het oude Europa
8 Bart Funnekotter – Ze waadden tot hun enkels door het bloed
9 Andrew Roberts – Wereld in vlammen
10 Marnix de Bruyne – Het land van Soekmekaar



Advertenties